Historie. SOo is den Heere Iesus ghenaeghelt aen den schandigen boom des Cruys in het by-weten van sijn alderbedrucktste Moeder Maria, voor onse salicheyt de bittere doodt ghestorven. 't Is te verwonderen ô Siel hoe menichvuldige leeringen uyt den Bergh van Calvarien, uyt het Cruys, uyt de spongie, uyt de hagels worden ghetrocken, soo tot troost, als tot verbeteringhe van onse manieren, als oock
tot verweckinghe van de liefde Godts. De kortheydt des tijdts verbiedt my van alle dese instrumenten te handelen, oversulckx sal ick my te vreden houden met noch een weenig vande nagelen te spreken. S. Greg. Turon. c. 6.Dese naghelen zijn in het jaer ons Heere 326. van de doorluchtighste ende alder-godtvruchtighste Keyserinne Helena Moeder van Constantinus den Grooten naer veel arbeydt ende gravens ghevonden. Met de welcke wederom naer Constantinopelen over de Middellantsche zee keerende, heefter eenen in de zee om de dagelijcksche tempeesten, ende storme te verhoeden (want daer menichvuldige schipbraecken gheschiedden) gheworpen, met betrouwen, (daerse oock niet in en is bedroghen) dat door dese H. Reliquien de rasende furie van dit Element wat soude ghedempt worden. Den tweeden naghel heeft haeren Soon den Keyser op sijn kasket ghevoert, daer mede optreckende teghen sijne vyanden. Ende van den anderen, of de anderen ) sooder vier gheweest zijn) doen smeden het ghebit van sijnen toom om daer mede sijn peert te dwingen, ende daer door oock ghedachtigh te wesen om sijn eygen passien, en quade genegentheden te betoomen. Godt gave ô Siel, dat de nagels Christi
werckten in ons ghemoedt, datse ghevrocht hebben in sijn ghebenedijdt lichaem! dat is, dat wy soo onberoerlijck, ende naeghel-vast leerden wesen in ons deuchdelijck voornemen, ende vierige proposten. Wy zijn Godt betert, wat te veel ongestadich, ende daer wasschen soo veel ydele rieten op onse gronden, die met de minste windekens ver-waeyen. Heden beloven wy het schaedelijck gheselschap te laten, morghen is het altemael vergeten. Heden willen wy kost dat kost een biechte spreken van eenige punten die ons de conscientie knaegen, morghen ist wederom als van te vooren; heden maecken wy een vast opset van seker onrechtveerdigh goet te restitueren, morghen is dat goet opset al vervlogen: heden doen wy beloften van Godt in suyverheyt te dienen, morgen souwen wy wel daer van een dispensatie versoecken met opgesochte redenen. O Siel leert met Iesus naghel-vast wesen in u godtvruchtigh leven! want voorwaer het mishaeght die Goddelijcke Majesteyt ten hoochsten soo onghestadigh te wesen. Wat salt dan zijn als yemant die met solemnele beloften aen Godt in een Clooster verbonden is, dat die aen sijn woordt, en aen sijnen roep, en eet komt te ontbreken? ontfanckt in danck,
en tot waer-schouwinghe 't ghene ick hier dit aengaende in uwe memorie voor een eeuwige lesse soeck in te scherpen. Men moet uyt eens anders gebreken sijn voor-deel raepen, ende in het fenijn driaeckel weten te vinden. Gelijck dede den Koninck Sanches, die dese selfste gheschiedenisse sijn eyghen Soontjen dickwils voor oogen stelden, om in hem eerbaerheydt, ende vreese des heren te planten. Michael de Ortega. de veste nupt.In Enghelandt was een treffelijck vrouwen Clooster levende onder den regel vanden H. Benedictus ghenoemt Fuencobain, rijckelijck begifticht met jaerlijckx in-komen door de Coninghen van groot Britanien. Seker Ioffrouw alsoo edel van bloet, als rijck van schoonheyt, ende tijdelijcke goederen, heeft de Werelt adieu geseyt, ende in dit Clooster het gheestelijck habijt aen-genomen. De beginselen waeren naer wensch, won terstondt het wel behaeghen van haere medegesellinnen, en dat wel het principaelste is de gratie van Godt almachtigh. Dit heeft den boosen vyandt (ghelijck dien helschen wolf wel heeft derren de beest maecken onder de kudde vande twelf Apostelen) door alle listen en aen-slaeghen soecken te verhinderen: waer door gheschiet is dat seker edel, en ydel Iongh-
man haer eens by gevalle ghesien heeft, en is datelijck door hare schoonheydt in stricken gevallen. Wat doet hy! hy begint sich ongeoorloofde begheerten in sijn hersen te smeden, over-slaet alle dienstighe middelen om haer aenspraecke te ghenieten. Ten lesten valt hem in dat noodtsaeckelijck is dat hy sich voor haeren Neef aen sal geven, om soo den eersten voet te krijgen, wel wetende dat hy dan lichtelijck de naervolgende aenspraecken met den mantel van bloet-verwantschap sou konnen bedecken. De saeck is teenemael naer sijn begeerte uytgevallen, ende daer zijn van beyde sijden veel sinnelijcke woorden, veel dertel ooghen ghevloghen. Al is het parloor noch soo dicht, al zijn de traelien noch soo sterck, is het hert niet ghewapent met de liefde, ten minsten met de vreese des Heeren, den duyvel salder sijn pijlen door-drijven, ghelijck het hier is gebleken, want sy is eylaes ten langhen lesten inde bekooringhe te swack gheweest, ende te gronde ghedreven, soo verre datse onder hun tijt, en stont beraemt hebben om by nachten uyt het Clooster te loopen, en over de muer te klimmen. Wat doet ghy ô simpele duyve? siet ghy niet dat ghy u gaet begheven tusschen de klaeuwen vanden grijpvoghel? peyst ghy niet eens op de edelheydt
uws geslachts? en komt u niet eens te vooren dat ghy u aen het cruys van een cloosterlijck leven met dry naghels van uwe belooften vrywillich hebt laten hechten? weet ghy niet dat het lock-aes der wellusten altijdt van buyten besuyckert is, en datter van binnen niet als bitter walginge in is besloten? Och hoe gheluckigh had sy gheweest, had sy de dertele invallen der sinlijckheyt in 't beginsel weten af te schermen. Soo den nacht dan was gekomen, ende de andere Religieusen in haren vasten slaep waren; is dit schoon juweel naer de kerck-deur ghegaen om lanckx dien kant over de muer by haren vleyder, en verleyder te komen. In de kerck stont een out beeldt van Christus, en sijn ghebenedijde Moeder Maria, tot het welcke alle de Religieusen een besondere devotie dagelijcks hadden. Hier lanx voor by loopende dunckt haer datse hoort dese woorden: Waer henen ghy ongeluckigh en verblindt mensch! hoe sijt ghy soo onbeleeft dat ghy den Soon van een Maeght af-gaet om den duyvel aen te hangen; sy, ofse met eenen donderslagh hadde getreft geweest, wist qualijck of sy noch leefden, ofte niet. Doen ô Siel, al-hoe-wel het verre gekomen was, en wast nochtans niet te laet, hadse haren ganck, en boos voornemen willen staecken.
Maar neen, sy spoedt naer de kerck-deur toe om haer boos en uytsinnigh voornemen ten eynde te brengen. Ende siet, op staende voet, ô wondere wercken Godts! den Christus maeckt sijn selven los van het Cruys, schiet haer met een snellicheyt van achteren in, en met sijn rechter hant werpt haer, en wont haer met sijnen nagel in de een wange, waer door sy ten hoochsten verslaghen voor half doodt is ter aerden nedergevallen, en Christus heeft sich weer aen het Cruys ghehecht, ghelijck van te vooren, uytgenomen dat den rechteren erm, by gebreck vanden nagel, daer sy mede gewont was, is af blijven hangen tot een eeuwige gedachtenisse. Middelertijt begost het dach te worden ende de andere Religieusen zijn naer de kercke gekomen om de Metten te singen, de welcke gehoort hebben dese woorden; Komt beminde Susters, komt en helpt een van uwe mede-Religieusen, die het Crucifix soo ghewont heeft om hare meyn-eedigheyt diese heeft willen bedrijven. Sy root van bloedt, dese bleeck van vreese, hebben den naeghel uytghetrocken, ende haer half doot half levende ghestelt voor den hooghen autaer, ende den boet-psalm van David: Miserere mei Deus, gesongen. Soo is sy gevaren. Maer ghy ô Theresa de Iesu hebt van dien
In vita.naeghel een saeligher wonde ontfanghen, Want den Heere u dien in u hert stekende, heeft u daer mede ghetrout, en inder eeuwicheyt verbonden; Soo dat het my niet vreemt en valt dat ghy altijt plaeght te seggen: Aut pati, aut mori, Of lijden, of sterven. Want gelijck den geenen die specerijen, grofnagels, foelie en muscus handelt, eenen naerreuck daer af sal behouden, van ghelijcken ghy, en alle godtvruchtighe Sielen die veel op het Cruys, de nagels, pijnen en lijden Christi mediteren, die behouden daer van eenen geur, en naer smaeck, en en sijn niet gerust voor en al eer sy oock aen hun kruysken met Christo hangen. Maer ô Siel eer wy vanden ghekruysten Iesus hangende in sijne bitteren doodt-strijdt scheyden, soo moet ick u hier een wondere ende seldsaeme devotie vanden H. Carolus Bortomaeus aen-tekenen. Dese had uytdruckelijck in sijn testament gestelt, ende sijnen H. Engel bewaerder belast, dat als hy souw liggen in sijn uyttersten, dat hy hem van vanP. Drexel. Christ. mor. c. 10. §. 4. Christo sou willen besorgen: Vnum lacrymosum suspirium, dat is: eenen wee-moedigen sucht van al die droeve suchten die den Heere Iesu aen het cruys hangende ghesucht hadde, om alsoo met een oprecht berouw uyt dit leven te scheyden. Hy haddet wel voor ô Siel, want daer en is
inde werelt niet saliger, noch troostiger in die naeste ure als den doodt-strijdt Christi deelachtigh, ja oock nu indachtigh te wesen. Hebt ghy nimmermeer ghehoort van dien Religieus of Convers daer Caesarius afschrijft, den welcken nu overleden sich aen eenen bekenden Prior heeft veropenbaert, seggende dat hy gonck van mont ten hemel. Waer op den Prior sich ten hoochsten verwonderende, vraeghde hoe dat het mogelijck was, aengesien dat oock die volmaecktelijck in dese werelt geleeft hadden, het vagevier moesten tot volkomen suyveringe passeren! den Convers gaf voor antwoort, dat hy in sijn leven een gewoonte hadde, dat soo dickwils hy gonck voor by een Crucifix, dat hy dan sprack die naervolgende gebedeken: O Heere Iesu ick bid u door die groote bitterheyt die ghy voor my aen het Cruys hebt geleden, besonderlijk doen uwe Siele gonck scheyden, wilt mijne siele genadigh wesen als wanneer die uyt dit lichaem, en leven sal verschynen. Ende den Heere Iesus heeft mijn gebet verhoort, en mijne Siele genadigh geweest in die leste ure. Siet ô Siel, en gebruyckt daeghlijcx de rijcke schatten die ons in het Crucifix zijn verborgen. My dunckt dat ick de weemoedighe klachten vanden Moeder Godts al begin te hooren, laet ons dan een blaeyken keeren.
Cookies on Poetry Cove