VII.
Zangkoor.
Hoe drong die juichtoon door de wolken!
Nog kaatst zijn galm op aarde weêr;
Maar 't lofgezang van 's waerelds volken
Geeft Jezus als Verlosser eer!
Het Menschdom durft hem Broeder heeten,
Al volgde 't luistrend zwerk zijn stem;
Toen 't, boven hem, werd opgereten,
En dienstbaar neêrboog, onder hem.
Ja, 't Menschdom durft u Broeder heeten,
Gij Vorst van 't rijk der zaligheid!
Nabij den stoel, door u bezeten,
Heeft ons uw liefde een plaats bereid.