Skip to content
1672

[Wann dein beredter Mund sich einmahl auffgethan]

Hans Aßmann von Abschatz

Wann dein beredter Mund sich einmahl auffgethan So flicht sich Stück in Stück und Glied in Glieder ein Daß manche Stunde kaum das Ende finden kan. Die Nase muß gewiß der Rede Maßstab seyn.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.