Stem: Ierusalem, hoort u Coninghs woort.
ONtwaeckt, opstaet, Abrahams zaet Met u ghedachten Wt Haran gaet, toont metter daet Ws gheloofs crachten, Op Gods beloften soet, Ghy vast betrouwen moet, V Hoop gehoorsaem boet, Wilt hem liefdigh na treen Diet oude jock versoet En biet ons vrede.
Vrede met een, wort ons gemeen; Door der genaden wet, seer net Seer blijden maer voor een Nieu-jaer Wort ons, hier wel op let
Een bly geschal, ghy Herders al Ny wilt verbreyden, V Cudde smal, ter rechter stal, Naer Bethlehem leyde, Daer sult ghy vinden (segt) Israels Coninck recht Nedrich geboren Knecht Ons een voorbeelt ghestadigh Dat God dan sijnen slecht Sal zijn ghenadigh.
Genadigh wis, hy sulcke is, Een licht op heuren pat, op dat
Sy zijn bereyt, met danckbaerheyt Te offren heuren schat.
Den rechten stam, van Abraham Is ons gheboren: Wiens yver-vlam, Liefdigh op nam, 'Tschaepken verloren Recht Iosua, tis blijck Salomon van ghelijck, Wiens vreedsaem Coninckrijck, Satans ghewelt doet buyghen Als cracht en daden rijck Van hem ghetuygen.
Ghetuygen voort, is s'Heeren woort Door sijn Propheten wast, belast D'apostels werck, was Godes kerck
Weer te her-planten vast.
V hert besnijt, keert u met vlijt Vant oude wesen, Comt wie ghy zijt, u schult belijt Gods woort ghepresen Maeckt saligh, Diet bewaert, Recht Christelijck gheaert, Door 'tg'looft boetvruchten baert In liefden sonder falen Dees schatten u vergaert Om niet te dwalen.
Dwalen verhoet, die met ootmoet God bidden nacht en dach: men sagh Niemant verdomt, die willigh comt Met leetwesigh beclagh.
Lof Prins en Heer, u heylsaem Leer, Laet by ons blijven, Dat langs hoe meer, u Spruytjens teer, In deucht beclijven. Maeckt ons herten bequaem, Dat wy u hooghen naem Eeuwigh loven al t'saem: Looft God, die groote dinghen Ons doet, sijn eer en faem Van nieus wilt singhen.
Singt en verbreyt, Gods goedigheyt: Hy is des levens reyn, Fonteyn, Nut sijnen dranck, met lof en danck Int Nieuwe-jaer ghemeyn.
Reyn liefd' betoont.
Cookies on Poetry Cove