Stem: Lestmael op eenen blijen tijt.
R. VVEl Frederick buerman dus vroech al inde kou? Hoe neer ofme jou by den bet vinden sou? Van sochtens vroech, soo gaet jene ploech Vry tot savonts laet Ick wed je menichmael niet te bedden en gaet.
F O Rijckmaet buerman wel wat soume doen 'Tis al om de kost om hosen en om schoen, Als dat maer staech, met vlijt alle daech Mach verkregen syn, Dat dunckt my wel een seghen syn.
R. Met vroeten en plucken en soberlick gedost So crijgen mijn hoenders en gansen wel de kost Daer eyst om d'eer, noch al vry wat meer O mijn lieve maet: Want siet ick ben van een grooten staet.
F. Iou gansen en hoenders, o mijn soete man Die sijn al veel beter als jy der an, Set die ter noot, maer wat garst of wat broot En wat water neer, Sy geven jou goet voetsel weer.
Sy krijgen alle jaer eenen nieuwen rock Daer me sy jou souwen sonder jock Wel trotsen stout, in de winter kout Als het dapper vriest Dat je den hoeck van den haert verkiest.
Of jy in damast en in kael satijn Alle daech wel gepronckt en gedost most sijn, In kaf oft bont, wat je dencken kont Na dat ick verstae, So krijchje weer al kou daer nae.
Iou vergulde schalen en wijn nae jou sin En veelderley banckette niet te min 'T is niet een mijt, jou schort appetijt Die nu gretich maeckt, Dat slechte kost my lustich smaeckt.
R. Wel buerman dewijl je soo wel genoecht En dat je den errebeyt niet qualijck en voecht Maer hoort hier of, dat ick't vraech, met verlof, Nu dus moe en dus mat, Krijcht oock jou vrouchje, je weet wel wat?
F. Ia wat een praet, onslechten gesel, Dat blijckt an de gheen die daer loopen wel En noch daer by, moetje weten dat wy Alsoo graech als een hoen Met groot en lust al ons dinghen doen.
As jy gaet croechen van veelderhanden aes, Onstelt inden buyck en verstopt inde blaes, Int hooft geen slot, vande gicht oft het schot, Wat een vrolicken man Heeft onsen Rijkbuer sijn Vrouchjen dan.
Men haelt der haest den Doctor daer, Men opent de hooft oft de lever-aer Een drancxken noch, singieur Rijck datje doch Vanje Vrou onthout, Ondertussen wort mijn buerwijf out.
R. Ic gelooft wel buerman datter wel geschiet Al ist juyst al so tot mijnent niet, 'T schijnt naje praet, dattet jou wel gaet: Soo ment looven mach, Nu 'tgaet je wel eenen goeden dach.
Reyn liefd' betoont.
Cookies on Poetry Cove