Stem: Gae ick voorby haer deur, &c.
TIphus, Dedales ghy Thales, Amocles mede, Comt toont u consten vrij, Hier door Asterij bede, Die als der Creten Coningh, V in een saeck behoeft Comt en mijn milde belooning, Tot uwen nut beproeft.
Brenght hier u consten t'saem, Ghy moet voor allen saecken, My hier een schip bequaem, Naer mijn genoegen maecken, Op de galeys manieren, Snel en bequaem ter vaert, Oock sult ghyt allom cieren, Fraey near den konsten aert.
'Thol vijftich voeten lanck, En sestien inde breede, Boven eenen ronden ganck, Omgort met sy-groen Cleede, Oock sult ghy noch hier nevens, Acht poorten maken ree Aen yder sy twee stevens, Voor oock en achter twee.
Maeckt my oock schoon int ooch Achter om de Compaenje Een gaelderij, pas hooch En vorder, Ick vermaenje, In de Kuyuyt te vergaren, Banck, kast en ledekant, Achter op eenen lantaren, Van Gout en diamant
Op't galioen heel voor Sult ghy om seker reden, Oock stellen van Yvoor, Eenen Stier net ghesneden, Achter oock sonder hinder Sal hy geschildert zijn, Voorts wat een recht beminder Meer can versinnen fijn,
Masten van Ebben-hout, Van schoon Cypres de sprieten, 'Twant net ghetakelt, sout Ghy mijn gonst ghenieten. Seylen, Vlaggen en Wimpels, Maeckt die van wit Damast: Maer datse sonder rimpels Net staen, en wel ghepast.
Bouts, anckers, krammen sult Ghy naer den eysch stofferen: De blocx meest al vergult, En voorts is mijn begheren, Aen weersy sestien riemen, Aen yeder riem een Man, En soo veel ruymte, die men By noot ghebruycken kan.
Stickt op de seylen licht, Doorgaens Iupijns boelagie, En langhs het schip heel dicht, Bootst daer Neptuyns Vryagie, Voorts wat hier is vergeten, 'Tgheen datter noch op dient, Dat hoop ick, sult ghy weten, 'Twort u betrout als vrient.
Dit schip, den Stier ghenaemt, Stiert Argos sonder dralen, Wilt in Sydon befaemt, Mijn lief Europa halen, Vleytse tot lust om kijcken, Ghy sult wel weten hoe, En komter dan me strijcken Weerom naer Creten toe.
Haelt ghy my dees Princes, Agenos Dochter schoone, Ghy krijcht van my voor des Een goede gift te loone, Oock blijft dit lant becleven Naer heuren Naem ghenoemt Aeolus wil u gheven Spoet dat ghy weder comt.
Reyn liefd' betoont
Cookies on Poetry Cove