Stem: La Picarde.
VVEl aen mijn lockich Vee Ons schaduw is alree Ruym gereckt de deelen twee Den avont die genaeckt, Dus soo u t'voetsel smaeckt Kort u avont-maeltijt maeckt, Phoebus bedremt, die schijnt geklemt In Thesis Schoot, Tusschen locht en d'aerden cloot,
De bleecke droeve Maen Comt oock van verre staen Sien heur hooft licht onder gaen En heur Staet dochter milt, Boodin van rust en stilt Schijnt oock, van benautheut trilt, De schaduw bruyn, van berch en cruyn Vast neder stort, Soo dat vry al duyster wort.
Op Canis op de been Versamelt 'tVee by een, Datter van ons dwalen geen, Ick meen sy sijn nu sadt En oft heur schorten wat, Gaende scheeren sy den pat, Al derf ick tans, den Sonnen-glans
Mijn hert verlanght, Naer een, daert nieu licht ontfangt,
D'welck is mijn Drusa schoon, Wiens suyver maechden croon Wensten Iupijn wel te loon: Want heur gesicht vermaert Dat als de Son verclaert Is wel soo veel eeren waert: Maer dat s'als ick leeft sterffelijck Dat sal een stuck // hoop ick zijn van my geluck
'Twaer mijn geluck niet slecht Soo sy in my oprecht Waer als ick in heur gehecht Maer in een Spiegel dicht Schijnt men te leven licht
Laes t'bedroch quelt ons gesicht Den wint oock schier, doet brande 'tvyer So mijn lief plant, hoe wel cout in my den brant
Godin mijn, wol-geslacht Heb ick gelegert sacht Mocht ick voor den droeven nacht V noch maer een mael sien, Om mijn gonst te bien, My sou dan veel eer geschien, Hoewel geen tijdt, ghy van my zijt: Want u reyn beelt // steets in mijn hert // ooghen speelt.
O Ziele van mijn siel! Waert dattet u geviel Dat ghy my als ick u hiel, Noeyt Hymeneus bly,
Noch Thalassus daer by, Meer als ick, genoten vry, Maer soo ghy weet // mijn liefde heet Onweerdigh kent, Heeft de nacht by my geen endt.
Reyn liefd' betoont.
Cookies on Poetry Cove