De Lofzang der Engelen. Uit Lucas II: vs. 14.
XVIII. Lied.
1. Den Hoogen God alleen zy eer, En
dank voor zyn genade: Wy zyn nu niet be-
kommert meêr Door angst of vrees voor
schaade: God heeft in ons zyn hoogsten lust:
't Is vree! Zyn gramschap is gebluscht, De
stryd is nu ten einde.
2 Wy danken Hemelmajesteit, Die, naar
Uw wil en werken Bestuurt, 't geen Gy van
eeuwigheid Besloot aan ons te schenken.
Gantsch onbegrenst is Uwe Magt, 't Gaat
alles naat 't Uw Raad bedagt: Wel ons by
zulk een Koning.
3 O Jesus, Eengeboren Zoon Des Vaders,
wil ons hooren: Breng ons als Voorspraak
voor den Throon Van God; wy zyn verloo-
ren. O God en Heer, O Heilig Lam, Ach
dat ons smeeken tot U kwam, Heb deernis
met ons allen.
4 O Heil'ge Geest, Gy Hoogste Goed, Die
troost in smart kund schenken. Ons die ver-
lost zyn, toch behoed, Wil Satans krachten
krenken. Wy zyn bevryd door Jesus dood:
Blyf ons een toevlugt in den nood, Waar op
wy ons verlaten.