D. De hoope der Geloovigen op Sions opbouw en Babels val. XCVII Lied. Voize Lied CXXV.
1 Wanneer zult Gy Sion bouwen, Sion Heer, dat Gy bemint, Dat in Uzyn Koning vint? Zal het nimmermeer aan- schouwen Zyne muuren weer voltooit? Ja, want Gy verlaat het nooit. 2 Wanneer zal die stem eens klinken? Wanneer zal dat vreugd geschal Zich ver-
heffen overal: Babels hoer moest nederzin- ken: Al haar pracht, hoe lang geëert Is in vuilen stank verkeert. 3 Hoor o Heer! Uw Sion klagen Onder Babels dienstbaarheid, Daar Uw licht geen glanssen spreid. Doch Gy zult hen, die het plaagen Nedervellen door Uw magt: En verdelgen Babels pracht. 4 Geef o Jesus, dat wy waaken, Dat wy in 't geloof staan pal, Tot Gy met bazuin
geschal, Zult, al donderend, genaken; Ter verlossing Uwer Bruid Naar het eeuwig raadbesluit. 5 Wil Uw heilig Zegel drukken Op ons hooft en op de hand U ter eer en ons ten pand, Dat w' op arendsvleuglen rukken Door 't geloove, hemelwaard, Daar ons niemand onheil baart. 6 Zet op ons een heilig teeken Jesus, zielen Bruidegom, Want wy zyn Uw ei-
gendom: straks is satans magt bezweeken: 't Zondig kwaad verliest zyn pyn, Wyl wy Uw verloste zyn. 7 O! hoe zal Uw Volk U eeren, Als al Babels list en magt Met het beest verliest zyn kracht Dan zoo zal Uw roem vermee- ren! Dan zal het in eeuwigheid, U te lo- ven zyn bereid! 8 Wel dan Sion! wil niet treuren: Uw verkwikking styd is daar, En des Heeren
hulp is klaar. Zalig, dien dit mag gebeu- ren, Die, op zoo verheeven wys, Zynen Heiland zingt ten prys.
Cookies on Poetry Cove