H. De van de waereld zich losrukkende en zyne ruste in Gode zoekende. CXIX Lied Voize Psalm XXV.
1 Overdierbaar Ziele leven Aan zoo wei- nigen bewust, Als de Geest mag opwaarts streven, Naar d'onschatbre Hemelrust! Ach!
hoe ydel is de waan, Daar zich 't vleesch door laat verblinden! 't Kleeft vergangbre schatten aan, 't Tracht zyn heil in rook te vinden. 2 Ach! langs welke kronkelpaden Dwaald' ik, in dien duistren nacht, Toen 'k myn neigingen en daden Niet zorgvuldig hield in acht? Achl hoe vaak moest my de tyd Myne dwaasheid duidlyk leeren, Toen ik Heer (ik klaag 't in spyt) My in onrustging
verteeren? 3 'k Heb wel vaak 't besluit genomen, Om te breeken uit dat net; Maar als 't tot de daad zou komen, Vond ik my van kracht ontzet. 'k Ben gevangen! wee my! ach! Ach! wie breekt dat net aan stukken? Rots des heils, hoor myn geklag! Kom m' uit 's duivels strikken rukken. 4 Jesus, sterkte der vertzaagden, Die Gy geeft den matten rust, Waare toevlugt der
geplaagden, Neig myn hart en geef my lust, Dat ik 't geen myn oog hier ziet, Als een enkel niet moog achten, En, hoe 'k best Uw gunst geniet, Moog met al myn hart betrachten. 5 Ach vermaal dat snood verlangen; Dat noch aan de waereld kleeft; Neem die boo- ze lust gevangen, Die zich U niet over- geeft; Laat ik waereld, eer of geld Nooit myn zorgen waardig achten, Wyl Gy my
hier hebt gesteld, Om naar beter goed te trachten. 6 Laat Uw Goedheid in myn' oogen Schy- nen, geef, by dat gezicht, My ook krach- ten, dat myn pogen Naar den Hemel zy gericht. Maak U Zelv' bekend aan my: Doe myn hart in liefd' ontbranden, Dat myn Ziel U eigen zy: Knoop m' aan U met vaste banden. 7 Wykt, wykt ydele gedachten, Stoort
niet verder myne rust; Ik wil heen, met all' myn krachten, Naar myn Jesus, al myn lust. Hem alleen, Hem geev' ik Eer: 'k Wil my zelv' in Hem verliezen: Niets behaagt m' op aarde meer: 'k Wil alleen Zyn liefde kiezen.
Cookies on Poetry Cove