De in het Geloove Vrolyke. XCIII Lied.
1 Jesus, die my 't leven Hebt uit gunst gegeven, O myn vreugd en Eer! Hoe lang zal 't verlangen Myn gemoed noch pran- gen? 'T zucht naar U, o Heer! Lam Gods kom, Myn Bruidegom, Niets is, voor myn ziel op aarde, Buiten U van waarde. 2 Onder Uwe hoede Ben ik van de woe-
de Myner haatren vry: Laat de Satan raa- zen, Niets kan my verbaazen, Jesus staat my by. Schoon 't heelal My dreigt den val, Zond' en hel my schrik verwekken, Jesus zal my dekken! 3 Trots des Satans poogen En des Doods vermogen, Trots des vleesches lust; Laat de Waereld woelen; 'K zal geen vrees ge- voelen: 'K zing hier, wel gerust. 's Hee-
ren magt Geeft op my acht Aard en af- grond zic 'k verstommen, Schoon zy woe- dend brommen. 4 Weg met alle schatten! U zal ik omvat- ten Jesus al myn lust: 'k Zal geen Eer be- jagen; Ik blyv' all myn dagen Daar van onbewust. Ramp en nood, Ja kruis en dood, Zal my, schoon het my moog druk- ken, Nooit van Jesus rukken!
5 Al de vreugd der aarde Heeft by my geen waarde, Hoe ook aangebeên. Weg vervloekte zonden, Laat my ongebonden, Wykt, wykt van my heen! Praal en pracht Heb ik veracht; 'K heb aan 't los en schandlyk leven 'T afscheid reets ge- geven. 6 Wykt angstvallig klagen, 'K zie myn heil zon dagen In myn zwak gemoed. Die
Jehovah eeren, Zien wel ras verkeeren Bittre gal in zoet. Is myn lot Hier hoon en spot, Jesus zal my vreugd beschikken, En myn ziel verkwikken.
Cookies on Poetry Cove