Van de gelatenheid en vergenoeginge in Gode.
CXII Lied.
Voize Psalm XCI.
1 Niets zy 'er, dat Gods Raad belett';
Zyn wil is hoogst te pryzen; Die zyn ver-
trouwen op Hem zet, Dien zal Hy hulp
bewyzen. God helpt uit nood; - Zyn
troost is groot, Zyn bystand booven
maaten: Die God vertrouwt, - En op
Hem bouwt Word nooit van Hem ver-
laten.
2 God is myn troost, myn toeverzicht,
Myn hoop, myn vreugd, myn leven:
Werwaards de Heer myn gangen richt',
Ik zal niet tegenstreven: Zyn woord is
waar! Hy heeft myn hair Geteld: niets
kan ons deeren! Hy houdt de wacht, -
By dag en nacht, Om 't kwaad van ons
te weeren.
3 Al moet ik zondaar grafwaards heen,
Naar 't Godlyk welbehagen, ik zal my
zonder naar geween In God gerust gedra-
gen; 'K beveel aan God Myn eeuwig lot,
In myne laatste stonden: O magtig Heer! -
Gy hebt wel eer Schuld Hel en dood ver-
slonden.
4 Noch eens o Heer! ik roep u aan;
Gy zult my Gunstig wezen, Als my de
booze Geest wil slaan: Ach! laat my
dan niet vreezen! Bestraf hem Heer!
Uw Naam ter eer, Ai! wil hem toch
beschamen: Uw heilryk woord, -
Blyft ongestoord: Des zeg ik vrolyk,
Amen!