De meester zingt. Wys: Wat is ons al vreugd gegeven.
Is 'er ergens vreugd te vinden, 't Is in 't Echtelyk verbinden; Dat wierd Vader Adam wys In het schoone Paradys.
Och, het doods, het eenig leven Kan de man geen blydschip geven; Geef my, bad hy, uur op uur, Tog myn aigen weerpartuur,
Eva wierd voor hem geschapen: Toen, toen kon hy vreugde raapen: Niemand was zo ryk als hy; En ons Klaas dagt einerly.
Klaas, daar heb jy eer af, mantje! 't Bruidje is ook een aartig trantje; En gaf zy my eens een zoen, De ouwe Miester wierd weer groen.
't Is een meisjen flink van leden, En van trony wel besneden, Of ik 't zwyg, of zeg, zie daar! Klaartje is toch van zessen klaar.
Nou, veul zegen jonge lieden! Alle droefte moet je ontvlieden; Leef gelukkig, leef gezond, Ruim een halve eeuw in 't rond.
'k Wensch je een huis vol schoone Kindren, En dat jy, zo dra ze u hindren, Die by my naar school toe stuurt; Zie, daar ben ik op gehuurt.
'k Zal ze magtig leeren leezen; Ik word om myn schrift geprezen; Ik versta de meetkunst, ja Ook de hooge Algebra!
Dit zal ik hun alles leeren, Of jy mogt het niet begeeren. Heer, wet lacht het Bruidje wit Nu zy by der Bruigom zit!
Nou een word nog tot ons Peetje: Deftig wyf, neen, ik vergeetje Waarlyk niet; nou raakt het jou Allerkostelykste Vrouw!
'k Wensch jou ook een huis vol zegen. Nou heb jy jou wensch verkregen, Klaas Neef is dan nog an 't wyf, Veur de dood je komt op 't lyf.
Zonder Vader, zonder Moeder, Zonder Zuster, zonder Broeder, 't Is zyn Peetje al wat hy het; En jy bent op hum gezet.
Ja, 't was steeds zo'n goeyen jongen, Als ooit by my Psalmen zongen, 'k Had mit Klaas nooit ongemak; Zeldzaam gaf ik hem een plak.
Maar wat is 't hier nou plaisierig. De oude Luidjes worden tierig, Als zy mit een vlesje wyn, By het jonge zelschip zyn.
Bruigom laaten wy reis klinken, Daar wy jou gezondheid drinken, Ook van Peetje, en van de Bruid; Ha! myn véérsje en 't glaasje is uit. peetje. Wel man! heb jy nou dat hiele Gedicht Zo by je zelf allienig gesticht? Ik bin 'er ook puur van angedaan. Jy weet mit dat spul maar omtegaan. de bruigom. Nou miester, wy danken je beyegaar. de gasten. Geluk en veel zegen, ô jeugdig paar. En Peetjes gezondheid! wat drommel nou! Hoezee, je gezontheid, hoor bestige Vrouw! peetje. Wel jonge Luidjes, ik dankje wel wis. Gebruikje wel wat van al dat 'er is? Ik bidje, doet jou Natuur bescheid. Het staat 'er ook veur, dat heb ik gezeid.
het heerschip. Peet Aaltje, laat dat maar op hun staan... Ha! ha! daar gaat de Pret al aan. De vreugd kykt yder ten oogen uit. Zy zingen alreeds: Waar-is-Vrouw-Bruid?
Ei lieve, zie eens door 't venster in 't veld, Wat of daar toch wort opgestelt... Elk zoekt zyn weerportuurtje weer uit... Kees heeft een fiool, en Heinbaas een Fluit. Daar danssen zy zamen een ronden kring, Kom Wyfje, wy moeten ook aan den ring. Wy moeten als andre gasten doen, En Contredanssen in 't schaduwryk groen. de meester. Daar heb jy gelyk in. Kom aan, myn Heer. Kyk nou bin ik oud, ik dans nou gien meer, Maar over zestig Jaar, of zo, Toen was ik en dansser in folio.
peetje. Dat was jy ook net. Toen ik ben etrouwt Toen danste je met de grootvaer van Schout Een bellebruidje. 't Is of ik 't nog zie. Maar 't is nou edeen mit alle drie.
Nou Kyers, gnap jylui de Boel wat aan kant. Zet tafels mit wyn en mit theegoed op 't land. Wy zitten zo graag in vrye lucht... Wel menschen, wet hebben zy daar de klugt! Het Heerschip is waarlyk de Govert. Wel nou, Wel kies jy my! zo'n ouwe Vrouw? Wel Heerschip! wie zou dat kunnen vermoen? Maar kom, ik zal 't ook niet jonger doen.
Cookies on Poetry Cove